Son güncelleme:
İfa: İfa, borçlunun borç ilişkisinden doğan edimi alacaklıya ya da yetkili temsilcisine, sözleşme veya kanunda öngörülen biçimde tam olarak yerine getirmesi ve böylece borcu sona erdirmesidir. TBK m.83 vd. düzenlemiş; ifanın geçerli sayılabilmesi için doğru kişiye, doğru yer ve zamanda, doğru içerik ve nitelikte yapılması gerekir. İfa, borcu ortadan kaldıran asıl sebeptir.
İfa, borç ilişkisinin doğal sonu olarak öngörülmüş kurumdur. Borçlu, üstlendiği edimi sözleşme ya da kanunun belirlediği koşullara uygun olarak alacaklıya ya da onun yerine geçen yetkili kişiye sunduğunda borç sona erer. Hâkimlik adayının, ifayı yalnızca "ödeme" kavramıyla değil, edimin doğru kişiye, doğru yer ve zamanda, doğru kalite ve miktarda sunulması olarak kavraması gerekir.
İfa, baskın doktrin görüşünde bir hukuki işlem değil, bir reel edim (Realakt) niteliğindedir; ancak para borçlarının ifası gibi bazı hâllerde tasarruf işlemi unsurları taşıyabilir. İfa tek taraflıdır: borçlunun edimi sunması yeterlidir, alacaklının kabul iradesi ifanın geçerliliği için kural olarak aranmaz.