Son güncelleme:
Edim: Edim, borç ilişkisinden doğan, borçlunun yapmakla veya yapmamakla yükümlü olduğu davranıştır. Pozitif edim (yapma) ve negatif edim (yapmama, kaçınma) olarak ikiye ayrılır. Edim verme, yapma veya yapmamaktan oluşabilir. Asal/asli edim ile yan edim arasında ayrım vardır; asıl edim sözleşmenin temel amacını, yan edim koruyucu/destekleyici hizmetleri ifade eder.
Edim (alm. Leistung, lat. praestatio), borç ilişkisinden doğan ve borçlunun alacaklıya karşı yapmakla veya yapmamakla yükümlü olduğu somut davranıştır. Bir borcun ifa edilmesi demek edimin gerçekleştirilmesi demektir. Edim üç temel görünümde olabilir: (i) verme edimi — bir şeyin teslimi, mülkiyetin geçirilmesi; (ii) yapma edimi — bir hizmetin görülmesi, eserin üretilmesi; (iii) yapmama edimi — kaçınma, çekinme, rekabet etmeme. Türk Borçlar Kanunu m.83 ifa kuralları çerçevesinde edimin niteliklerini düzenler. Edim belirli veya belirlenebilir olmalıdır; konusu mümkün, hukuka uygun, ahlaka uygun olmalıdır (TBK m.27).
Edim, borç ilişkisinin objektif unsurudur; sözleşmenin "konusunu" oluşturur. Edim mevcut olmadan borç ilişkisi de olamaz. Asal edim sözleşmenin amacının özüdür (örn: satışta malın teslimi); yan edim asal edimin gerçekleşmesini destekleyen yardımcı edimdir (bilgi verme, sadakat, koruma yükümü). Koruma yükümleri (Schutzpflichten) borç ilişkisinin doğal sonucudur; alacaklı veya üçüncü kişilerin malvarlığı/şahsiyetine zarar vermeme yükümü olarak doğar.