Son güncelleme:
Çeşit Borcunda İfa: Çeşit borcunda ifa, edim konusunun yalnızca cins ve miktar ile belirlendiği borçlarda ifanın nasıl gerçekleşeceğini düzenler. TBK m.89/3 uyarınca borçlu, sözleşmede aksi kararlaştırılmadıkça orta kalitede mal teslim ederek borcunu ifa eder. Latince kuralı gereği cins borcu kural olarak imkânsızlaşmaz; çeşitten ferdileşme ile birlikte risk borçludan alacaklıya geçer.
Çeşit (cins) borcunda edim, belirli bir bireysel mal değil, türü ve miktarı ile tarif edilen mal grubuna aittir (örneğin "10 ton I. sınıf buğday", "5 adet 32 GB USB bellek"). Borçlu, bu cinse ait herhangi bir bireyle ifada bulunabilir. Çeşit borcunda en önemli kural ifa kalitesinin orta düzeyde olmasıdır; sözleşme aksini öngörmedikçe borçlu en kötü malı veremeyeceği gibi en iyiyi de vermek zorunda değildir.
Çeşit borcu, ferdi (parça) borçtan ayrılır: parça borcunda edim baştan bireyselleşmiştir, çeşit borcunda ise ifaya kadar bireyselleşmemiştir. Çeşitten ferdileşme (yöneltme/Konzentration), borçlunun ifa için ayırdığı malların belirli hâle gelmesi ile gerçekleşir. Bu an, hasar ve risk dağılımı bakımından kritiktir.