Son güncelleme:
Borçlunun Kusur Sorumluluğu: Borçlunun kusur sorumluluğu (TBK m.112), borç hiç veya gereği gibi ifa edilmediğinde borçlunun kusurunun karine olarak kabul edilmesi ve aksini ispat yükünün borçluya yüklenmesi rejimidir. Borçlu, kusursuz olduğunu ispatlamadıkça alacaklının zararını gidermekle yükümlüdür. Bu kusur karinesi sözleşme sorumluluğunun haksız fiil sorumluluğundan temel ayrımıdır.
Borçlunun kusur sorumluluğu, TBK m.112 hükmü ile düzenlenen, borca aykırılık halinde borçlunun kusurunun karine olarak kabul edilmesi ve aksini ispat yükünün borçluya yüklenmesi rejimidir. Hüküm açıktır: "Borç hiç veya gereği gibi ifa edilmediği takdirde borçlu, kendisine hiçbir kusurun yüklenemeyeceğini ispat etmedikçe, alacaklının bundan doğan zararını gidermekle yükümlüdür." Bu kusur karinesi, sözleşme sorumluluğunun haksız fiil sorumluluğundan temel ayrımıdır: haksız fiilde alacaklı kusur ispatı taşır; sözleşmede borçlu kusursuzluk ispatı taşır. Borçlu kusursuz olduğunu (örn: mücbir sebep, beklenmeyen hâl, alacaklının kusuru) ispat ederek sorumluluktan kurtulabilir.
Borçlunun kusur sorumluluğu, borç ilişkisi sorumluluğunun (Vertragshaftung) temel ilkesidir. Kusur karinesi alacaklı için büyük avantaj sağlar; haksız fiil davasından çok daha kolay ispat yükü. Kurtuluş kanıtı olarak borçlu mücbir sebep, beklenmeyen hâl, alacaklının kusuru veya kendi kusursuzluğunu ispatlayabilir. Kusur dereceleri TBK m.114 uyarınca ağır kusur, hafif kusur, ihmal şeklinde sınıflandırılır.